Estis nur mallonga vojaøo al la bela hotelo Auberge Harris en Saint-Jean-sur-Richelieu kie ni tranoktis. Jeremio kaj Jean Guy prenis unu æambron, la restantaj, la alian. La tri þercemuloj rakontis þercojn øis ili ekdormis.
Stranga afero pri la aero. Vespere, odoris kiel fiþo; matene, kiel bov-resta¼o!
Matene, mi frue elitiøis kaj iris promene laý la riverbordo. Notu, ke kiam oni vojaøas kun viroj, ili estas æiam en la banæambro! Kaj oni diras tiel pri virinoj!
Post malstreæiga promenado, mi iris en la matenmanøæambron, bela æambro kun muroj tute faritaj el vitro. Mi devis provi mian aæan francan, æar la servistino komprenis nek la anglan, nek Esperanton. Mi sukcesis komprenigi þin, ke mi atendas miajn amikojn kaj legis, trinkante kafon. Kiam la aliaj envenis, ni øuis bonegan matenmanøon.
Ni foriris aýtomobile, kaj post pli ol unu-hora atendado æe la landlimo, ni eniris Vermonton. Kia belega þtato! La folioj estis nur iomete koloritaj, sed la vojo estis bela, kaj ni supreniris iom post iom dum ni vojaøis suden.
Post pli-malpli tri horoj, ni atingis la celon, Okemo skiejo. (Oni diris, ke la prononco estas "Ok-i-mo". Ni ne klariøis kial ni havas malsaman prononcon.)
En la Loøejo
Aparte de Argilo, ni restis en belega loøejo sur la
monto. Mi kontentus havi Esperantan semajnfinon nur en tiu
loøejo, øi estis tiom bela. Ni plej ofte estis
en la kunvenejo, sed kiam ni estis en la loøejo, estis
malstreæiga etoso en kiu ni manøis
matenmanøon, vidis Esperantan filmon, kaj ludis
Skrablon. Venontfoje, mi uzos la saýnon!
Øis Hejmo
Ni devis eliri la kunvenon iomete frue pro minaco de
longdaýra atendo æe la Kanada landlimo. Oni
strikis kaj laboris pli malrapide ol kutime! Ni faris fotojn
kaj eliris. Argilo restis, do ni estis nur kvar dum la
hejmvojaøo.
Dum la semajnfino, la temperaturo malaltiøis kaj la folioj plibeliøis pro tio. Kia belega æirkaýa¼o!
Ni vizitis tri amikojn de Jean Guy kaj
Jeremio, kiuj loøas en Vermonto. La dua vizito estis
kun amiko, kiu estas Usona doganisto, kiu konsilis nin pri
pli bona reenirvojo en Kanadon. Li pravis, kaj la atendo
daýris nur kelkajn minutojn. Ni havis kromtempon, ni
iris al Lafleur Burger kaj mi manøis putenon.
Øi estas bongusta, kaj oni povas senti sin patrioton,
æu ne? Ni iris al la stacio en Dorval kaj aýdis,
ke la trajno estos malfrua kaj ni devas atendi unu horon pli.
Ni trarigardis la fotojn, kiujn Jean Guy kaj Jeremio faris
dum la semajnfino. Finfine, ni estis en la trajno kaj
hejmeniris. Æiam kiam ni parolis dum la hejmenvojo, mi
rimarkis, ke junulo kiu sidis æe la alia flanko de la
trajno atente aýskultis nin. Eble kiam li revenis
hejmen, li komencis lerni la Hispanan!